Pukają do drzwi i sprawdzają jedną rzecz. Zapomnisz o terminie i gorzko pożałujesz, kara to nawet 5 tys. zł

Krótki termin i surowe sankcje finansowe

Czas odgrywa tutaj kluczową rolę, ponieważ na zgłoszenie nowego kotła lub zmianę starego urządzenia mamy zaledwie czternaście dni od momentu jego pierwszego uruchomienia. Przekroczenie tego krótkiego terminu otwiera drogę do nałożenia kar finansowych przez straż miejską lub uprawnionych urzędników gminnych, którzy regularnie monitorują lokalne posesje. Standardowy mandat za brak wpisu do ewidencji wynosi do 500 złotych, jednak w sytuacjach spornych sprawa może trafić przed oblicze sądu. Wówczas grzywna wzrasta drastycznie, osiągając pułap nawet 5000 złotych, co stanowi dotkliwe obciążenie dla domowego budżetu każdego spóźnionego właściciela nieruchomości.

Zakres obowiązku i niezbędne dane techniczne

Obowiązek informacyjny dotyczy szerokiego grona odbiorców, w tym właścicieli domów jednorodzinnych oraz zarządców większych budynków wielorodzinnych i obiektów niemieszkalnych.

Rejestracja obejmuje wszystkie źródła ciepła o mocy nieprzekraczającej jednego megawata, co w praktyce oznacza niemal każdy system grzewczy w sektorze prywatnym. Przy wypełnianiu dokumentów niezbędne jest podanie precyzyjnych danych technicznych, takich jak rodzaj zainstalowanego urządzenia, liczba emiterów oraz klasa spalania w przypadku kotłów na paliwa stałe. O to zbiór wszystkich potrzebnych danych:

• Rodzaj źródła ciepła: np. kocioł gazowy, kocioł na paliwo stałe, pompa ciepła, ogrzewanie elektryczne, kominek, piec kaflowy lub miejska sieć ciepłownicza.
• Liczba zainstalowanych urządzeń: ile sztuk danego rodzaju znajduje się w budynku.
• Funkcja urządzenia: czy służy tylko do ogrzewania pomieszczeń, czy również do podgrzewania wody użytkowej.
• Klasę kotła: znajdziesz ją na tabliczce znamionowej lub w dokumentacji (klasa 3, 4, 5 lub Ekoprojekt; jeśli brak informacji, zaznacza się „poniżej klasy 3”).
• Rodzaj paliwa: np. węgiel, drewno kawałkowe, pellet, biomasa.

Gromadzenie tych informacji ma na celu stworzenie ogólnopolskiej mapy emisyjności, która pomoże skuteczniej planować strategię walki z zanieczyszczeniem powietrza w poszczególnych regionach kraju.

Metody składania deklaracji oraz dostępne formularze

Proces składania deklaracji został przygotowany w taki sposób, aby każdy mógł go przejść bezpłatnie i bez wychodzenia z domu. Najbardziej rekomendowaną ścieżką jest skorzystanie z portalu internetowego ceeb.gov.pl, gdzie po zalogowaniu się Profilem Zaufanym można błyskawicznie dodać wpis do bazy danych. Dla osób preferujących kontakt osobisty przygotowano tradycyjne formularze papierowe, które należy złożyć w urzędzie gminy odpowiednim dla lokalizacji nieruchomości. Istotne jest odróżnienie Formularza A, dedykowanego budynkom mieszkalnym, od Formularza B, który służy do ewidencjonowania lokali o charakterze użytkowym. Wybór odpowiedniej drogi i dokumentu pozwala uniknąć błędów formalnych podczas rejestracji. O to jak odróżnić formularze:

• Formularz A: dla budynków mieszkalnych (domy, mieszkania).
• Formularz B: dla budynków niemieszkalnych (biura, warsztaty, garaże, szklarnie, hotele).

Weryfikacja danych i kontrole urzędowe w terenie

Warto podkreślić, że samo złożenie deklaracji nie kończy procesu, gdyż podane informacje są systematycznie weryfikowane podczas wizji lokalnych przeprowadzanych przez kominiarzy i urzędników. Kontrole mają na celu potwierdzenie, czy faktycznie używany rodzaj paliwa oraz model pieca są zgodne z tym, co zadeklarowano w systemie cyfrowym. 

Takie działania mają zlikwidować proceder ukrywania starych, nieekologicznych źródeł ogrzewania, które najbardziej przyczyniają się do powstawania toksycznego smogu w naszych miastach. Rzetelność w dopełnianiu tych formalności jest wyrazem troski o zdrowie publiczne i wspólne dobro, jakim jest czyste powietrze, a terminowość pozwala uniknąć niepotrzebnego stresu oraz strat pieniężnych.