Przepracował ponad 62 lata i nigdy nie był na L4. Nie do wiary, jaką emeryturę co miesiąc wypłaca mu ZUS

Portret rekordzisty i kulisy jego gigantycznego świadczenia

Obecnie najwyższa emerytura wypłacana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wynosi oszałamiające 51,4 tysiąca złotych brutto miesięcznie. Jak wskazuje Bartosz Gaca, dyrektor w centrali ZUS, kwota ta wkrótce jeszcze wzrośnie dzięki nadchodzącej waloryzacji. Rekordzista, o którym informuje „Fakt”, przeszedł na zasłużony odpoczynek dopiero w wieku 86 lat. Jego imponujący staż pracy przekracza 62 lata, a co najbardziej zdumiewa urzędników, mężczyzna przez cały ten czas praktycznie nie korzystał ze zwolnień lekarskich. 

Tak wysokie świadczenie to efekt połączenia ogromnego kapitału składkowego z bardzo późnym momentem zakończenia kariery. W polskim systemie zdefiniowanej składki każdy rok pracy po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego drastycznie podnosi ostateczną wypłatę, a przypadek tego seniora jest najlepszym dowodem na skuteczność tej matematycznej zależności.

Nadchodząca waloryzacja i nowe stawki w marcu 2026

Planowana na marzec 2026 roku waloryzacja przyniesie rekordziście podwyżkę rzędu 2,7 tysiąca złotych, co wywinduje jego miesięczny przelew do poziomu ponad 54 tysięcy złotych brutto. Dla ogółu świadczeniobiorców wskaźnik wzrostu wyniesie prawdopodobnie 5,3%, choć wcześniejsze propozycje rządowe oscylowały wokół 4,9%. Dzięki tym zmianom emerytura minimalna wzrośnie o blisko 100 złotych, osiągając pułap 1 978,49 złotych brutto. 

Skala operacji jest ogromna – w budżecie państwa na tegoroczne podwyżki zarezerwowano około 22 miliardy złotych. Sytuacja ten opiera się na średniorocznym wzroście cen towarów oraz realnym wzroście przeciętnego wynagrodzenia z ubiegłego roku. Warto podkreślić, że im wyższe świadczenie bazowe, tym bardziej spektakularny jest kwotowy wzrost wypłaty, co najwyraźniej widać właśnie przy rekordowych sumach trafiających na konta nielicznych seniorów.

Szokujący kontrast czyli emerytury za dwa grosze

System emerytalny w naszym kraju charakteryzuje się jednak gigantycznymi kontrastami, o czym świadczą tak zwane emerytury groszowe. Najniższe wypłacane obecnie świadczenie to zaledwie 2 grosze miesięcznie, które trafia do osoby posiadającej udokumentowany tylko jeden dzień stażu pracy. ZUS alarmuje, że liczba takich mikroemerytur systematycznie rośnie – w 2024 roku pobierało je już ponad 433 tysiące osób, co stanowi niemal 10% ogółu świadczeń. 

Co ciekawe, nawet tak symboliczna kwota uprawnia do pobierania pełnych dodatków socjalnych. Już w kwietniu każda osoba z prawem do emerytur dostanie trzynastą emeryturę w wysokości 1 978,49 złotych brutto. To paradoks systemu, w którym symboliczny wysiłek zawodowy sprzed lat gwarantuje wypłatę rocznego dodatku równego najniższemu gwarantowanemu świadczeniu krajowemu.

Statystyki i zasady budowania wysokiego świadczenia

Dane statystyczne pokazują, że choć rekordy budzą największe emocje, ogólny poziom świadczeń w Polsce powoli, ale sukcesywnie ewoluuje. Liczba osób otrzymujących powyżej 7 tysięcy złotych brutto wzrosła w ciągu ostatnich pięciu lat z 37 tysięcy do ponad 620 tysięcy, a przeciętna emerytura oscyluje obecnie w granicach 4,1 tysiąca złotych. Aby jednak zbliżyć się do wyników osiąganych przez liderów zestawień, konieczne jest spełnienie rygorystycznych warunków stażowych, wynoszących 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, co daje gwarancję wypłaty kwoty minimalnej. 

Obecny wiek emerytalny, czyli 60 lat dla pań i 65 lat dla panów, jest jedynie progiem, po którym można przestać pracować. Jak pokazuje przykład 86-letniego rekordzisty, kluczem do finansowego bezpieczeństwa pozostaje jak najdłuższe odkładanie momentu złożenia wniosku o świadczenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.