Polityk PSL broni Czarzastego? Zaskakujące słowa po decyzji Nawrockiego

Prezydent Nawrocki podejmuje decyzję o zwołaniu RBN

Karol Nawrocki, korzystając ze swoich konstytucyjnych uprawnień, zwołał posiedzenie Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Spotkanie zaplanowano na 11 lutego 2026 r. o godzinie 14:00. W porządku obrad znalazły się trzy główne tematy.

Pierwszy dotyczy pożyczki zaciągniętej przez rząd w ramach programu SAFE. Drugi punkt to zaproszenie Polski do nowo tworzonej Rady Pokoju. Trzeci, najbardziej komentowany, brzmi: „Podjęte przez organy państwa działania, mające na celu wyjaśnienie wszelkich okoliczności wschodnich kontaktów towarzysko-biznesowych Marszałka Sejmu Włodzimierza Czarzastego”.

Decyzja prezydenta wywołała natychmiastowe reakcje. Politycy koalicji rządzącej określają ją jako polityczną próbę ataku na marszałka.

Kontrowersje wokół marszałka Czarzastego i brak ankiety bezpieczeństwa do ABW

Włodzimierz Czarzasty, jako marszałek Sejmu, jest drugą osobą w państwie i ma z urzędu dostęp do informacji o klauzuli ściśle tajne. Temat jego osoby na RBN pojawił się po doniesieniach prawicowych mediów o rzekomych wschodnich kontaktach biznesowo-towarzyskich – zarówno jego, jak i osób z jego otoczenia.

Doniesienia te dotyczą m.in. kontaktów z osobami powiązanymi z Rosją. Sam marszałek oraz jego otoczenie nie odpowiedzieli publicznie na te zarzuty w sposób wyczerpujący. Lewica podkreśla, że nie ma tu mowy o realnym zagrożeniu bezpieczeństwa państwa, a jedynie o politycznej rozgrywce.

Kancelaria Sejmu zareagowała, wskazując, że RBN nie jest organem, który zastępuje procedury służb specjalnych.

Artur Dziambor broni marszałka Czarzastego

Artur Dziambor nie ma wątpliwości w sprawie intencji marszałka Włodzimierza Czarzastego:

- Biorąc pod uwagę obecną sytuację polityczną, jestem niestety przekonany, że jest to działanie stricte polityczne. Jeżeli ktokolwiek uważa, że osoba funkcjonująca w zawodowej polityce od ponad 20 lat nie została prześwietlona przez wszystkie możliwe służby pod kątem ewentualnych kontaktów, które mogłyby negatywnie wpłynąć na jej funkcjonowanie we władzach państwowych, to jest po prostu naiwny.

- Czym innym jest szeregowy pracownik ministerstwa, który zostaje odkryty po latach jako element większej grupy wynoszącej informacje. Czym innym jest osoba na świeczniku, zajmująca dziś bardzo wysokie stanowisko i pozostająca w centrum zainteresowania służb od zawsze. Oczywiście działalność pana marszałka można postrzegać na różne sposoby.

- Ja politycznie praktycznie w niczym się z nim nie zgadzam, więc trudno mi go bronić czy występować w roli jego adwokata. Natomiast sugerowanie współpracy z obcymi służbami, naszymi wrogami czy agresorem — bo do tego sprowadza się cała sprawa — uważam za zwykłą polityczną operację. Nie widzę realnych podstaw, by pana marszałka o cokolwiek oskarżyć.

- Chyba że pan prezydent dysponuje wiedzą większą niż cała reszta społeczeństwa i wszystkie służby. Tymczasem przy obejmowaniu jakiegokolwiek stanowiska każdy jest weryfikowany przez wszystkie istniejące służby. Nawet zostając wiceministrem, dyrektorem departamentu czy sekretarzem stanu, przechodzi się bardzo szczegółowe sprawdzenie życiorysu, kontaktów i całej historii zawodowej.

Nie było potrzeby wypełniania ankiety ABW?

- Nie ma więc realnej możliwości, by ktoś będący w rządzie okazał się nagle agentem. Padł argument, że marszałek przez 30 lat nie wypełniał ankiety bezpieczeństwa ABW, jednak wszystko zależy od stanowiska, jakie się zajmuje. Być może po prostu nie było takiej potrzeby.

- Przy obejmowaniu niektórych funkcji trzeba przedstawić bardzo szczegółowe informacje — na przykład pełną historię posiadanych samochodów wraz z latami użytkowania. Są to dane dokładnie weryfikowane w urzędach i stanowią całkowite przeciwieństwo oświadczeń majątkowych posłów, które pod względem kontroli są w zasadzie fikcją. Dlatego ja osobiście nie szedłbym w tego typu narracje, choć rozumiem, skąd one się biorą.

- Marszałek jest przedstawicielem partii postkomunistycznej, która z oczywistych względów pozostaje w kontrze do partii patriotyczno-narodowej — choć gospodarczo obie strony są do siebie zbliżone, bo w istocie mówimy o formacjach socjalistycznych. Natomiast sugerowanie czegokolwiek więcej bez twardych dowodów zwykle kończy się bardzo źle.

- Pamiętam sytuację sprzed kilku lat, gdy Grzegorz Braun pojawił się w Sejmie i politycy partii rządzącej zaczęli publicznie nazywać go rosyjskim agentem. Braun zorganizował wtedy konferencję prasową i na żywo zadzwonił do ABW, zgłaszając samego siebie do weryfikacji. Sprawa zakończyła się dokładnie tak, jak musiała — czyli niczym.

- Dlatego byłbym bardzo powściągliwy w tego typu walce politycznej. Sam również nie zgadzam się z panem Czarzastym niemal w niczym, ale to nie oznacza, że będę nazywał go agentem czy komunistą. Niestety właśnie do tego sprowadza się później dyskusja w komentarzach i naszym internetowym piekiełku.

Źródło: Goniec.pl