Nie żyje Zbigniew Gąsowski. IMGW przekazał tragiczne wieści

Od Wisły do Loary – droga inżyniera i wizjonera

Zbigniew Gąsowski urodził się 17 maja 1934 roku w Warszawie. Po ukończeniu Wydziału Budownictwa Wodnego na Politechnice Warszawskiej wyjechał do Francji, gdzie przez lata pracował w tamtejszym Ministerstwie Ochrony Przyrody i Środowiska.
Pełnił funkcję kierownika Centralnej Służby Hydrologicznej dla dorzecza Loary i Bretanii oraz pracował w Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska regionu Centre.

Był jednym z inicjatorów programu “Plan Loire Grandeur Nature” - francuskiej strategii zrównoważonego zarządzania dorzeczem Loary, łączącej bezpieczeństwo, gospodarkę i ochronę środowiska. To doświadczenie stało się fundamentem jego późniejszej działalności na rzecz Polski.

Francuska inspiracja dla polskiej reformy wodnej

Po 1990 roku Gąsowski zaangażował się w przeniesienie doświadczeń francuskich do kraju. Był współautorem “Programu działania dla organizacji gospodarki zasobami wodnymi w Polsce”, podpisanego przez ministrów Bronisława Kamińskiego i Brice’a Lalonde’a.
Dzięki temu dokumentowi w 1991 roku powstało siedem regionalnych zarządów gospodarki wodnej, a Polska rozpoczęła systemową reformę w tej dziedzinie.

Z jego inicjatywy wprowadzono nowoczesne systemy monitoringu hydrologicznego, w tym VISTEL, który okazał się kluczowy podczas powodzi w 1997 roku. System ten stał się później częścią ogólnopolskiego programu SMOK (System Monitoringu i Osłony Kraju).

Gąsowski nie ograniczał się do biurokratycznych struktur — po powodzi w 1997 roku prowadził liczne działania edukacyjne i doradcze, promując ideę zintegrowanego zarządzania wodami w duchu europejskich standardów.

Humanista, społecznik i orędownik rzek

W czasie stanu wojennego współorganizował pomoc humanitarną dla Polski — był współzałożycielem stowarzyszenia Loire-Vistule, które wysłało do kraju aż 172 konwoje z darami. Do końca życia pełnił funkcję jego Honorowego Prezydenta.

Nie przestał też działać na rzecz kultury rzecznej. W 1995 roku wyruszył łodzią "Loire Vistule” w symboliczną podróż z Krakowa do Francji, łącząc Wisłę z Loarą. W kolejnych latach promował tradycyjną żeglugę i edukację wodną, wierząc, że rzeki są nie tylko żywiołem, ale i elementem tożsamości narodowej.

Za swoją działalność został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem “Dziękujemy za wolność”, złotą odznaką “Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej” oraz Orderem Rzeki Wisły. Francja uhonorowała go Legią Honorową.