Nie żyje żołnierz Armii Krajowej płk. dr. inż. Zbigniew Zaborowski. Jest komunikat MON

Informacja MON o śmierci płk. Zbigniewa Zaborowskiego i reakcja Władysława Kosiniaka-Kamysza

O śmierci płk. Zbigniewa Zaborowskiego poinformował w niedzielę w mediach społecznościowych wicepremier i minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz. W swoim wpisie podkreślił znaczenie postaci zmarłego dla pamięci o polskim ruchu oporu oraz jego wieloletnie zaangażowanie w pielęgnowanie historii.

Szef MON zaznaczył również, że jeszcze niedawno miał okazję spotkać się z pułkownikiem i jego bliskimi, wręczając mu symboliczny ryngraf jako wyraz uznania za służbę ojczyźnie. 

Polska wieś wydała wielu bohaterów. Pułkownik Zaborowski do końca przypominał o ich odwadze, patriotyzmie i miłości do Polski – pisał Władysław Kosiniak-Kamysz na platformie X.

Informacja o jego śmierci wywołała poruszenie w środowiskach historycznych i kombatanckich, które podkreślają, że odszedł świadek ważnych wydarzeń XX wieku.

Na wieczną wartę odszedł płk. dr. inż. Zbigniew Zaborowski ps. „Sokół” - żołnierz Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich, wieloletni prezes Związku Żołnierzy Batalionów Chłopskich – poinformował w niedzielę wicepremier, minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz

Żołnierz AK i Batalionów Chłopskich ps. „Sokół” – działalność w czasie wojny

Zbigniew Zaborowski urodził się 13 lipca 1928 roku we wsi Zagrody koło Opola Lubelskiego. Dorastał w rodzinie, w której silnie obecne były wartości patriotyczne, co miało wpływ na jego późniejsze decyzje życiowe. Już jako bardzo młody człowiek w czasie II wojny światowej włączył się w działalność konspiracyjną.

Służył w Batalionach Chłopskich, gdzie pełnił funkcję łącznika i przewodnika w oddziale Stefana Płazy ps. „Sawan”. Po procesie scalania struktur podziemnych przeszedł również szkolenie wojskowe w oddziale Bolesława Frańczaka ps. „Argil”. W tym okresie brał udział w działaniach związanych z akcją „Burza”, prowadzoną przez polskie podziemie wobec zbliżającego się frontu wschodniego.

Jego działalność konspiracyjna nie pozostała bez konsekwencji. W czasie okupacji był dwukrotnie zatrzymywany przez niemieckie władze okupacyjne w związku z podejrzeniami o współpracę z ruchem oporu. Doświadczenia wojenne ukształtowały jego dalsze życie i późniejsze zaangażowanie w działalność niepodległościową.

Naukowiec, konstruktor broni i wieloletni działacz kombatancki

Po zakończeniu wojny Zbigniew Zaborowski nie zakończył swojej działalności publicznej. W okresie powojennym był związany z antykomunistycznym Zrzeszeniem „Wolność i Niezawisłość” (WiN), co ponownie naraziło go na represje ze strony aparatu bezpieczeństwa PRL. Był dwukrotnie aresztowany, co stanowiło konsekwencję jego wcześniejszej działalności konspiracyjnej.

Równolegle rozwijał jednak ścieżkę naukową i zawodową. Ukończył Wydział Uzbrojenia Wojskowej Akademii Technicznej, uzyskując tytuł doktora inżyniera. Przez lata pracował jako konstruktor broni i specjalista w dziedzinie technologii wojskowych, publikując również prace naukowe w swojej dziedzinie.

Z czasem stał się także jedną z ważniejszych postaci środowisk kombatanckich. Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Związku Żołnierzy Batalionów Chłopskich, aktywnie angażując się w upamiętnianie historii polskiego ruchu oporu i jego uczestników. Jego działalność łączyła w sobie doświadczenie żołnierza, naukowca i strażnika pamięci historycznej.