Nie żyje Waldemar Bohdanowicz, legenda "Solidarności" i były wojewoda łódzki. Miał 85 lat

Z Kresów do powojennej Polski. Historia rodzinna i trudne dzieciństwo

Waldemar Bohdanowicz urodził się na terenach dzisiejszej Białorusi i wielokrotnie podkreślał, że jego rodzinne losy były mocno związane z dramatycznymi wydarzeniami XX wieku. Wspomnienia z dzieciństwa i opowieści rodzinne dotyczyły zarówno Kresów, jak i późniejszej tułaczki repatriacyjnej do Polski po II wojnie światowej.

Rodzina Bohdanowiczów przed wojną mieszkała w rejonie Rakowa i Wołożyna, gdzie prowadziła działalność handlową. Po wybuchu wojny ich życie zostało całkowicie zmienione, a kolejne lata upływały pod znakiem przemieszczania się i niepewności. W styczniu 1945 roku cała rodzina trafiła w ramach transportu repatriacyjnego do Polski, rozpoczynając nowy etap życia w Łodzi.

Droga zawodowa i polityczna. Od działacza Solidarności po funkcję wojewody

Po wojnie Bohdanowicz dorastał już w Łodzi, gdzie ukończył studia i rozpoczął działalność zawodową. Związał się z handlem międzynarodowym, pracując m.in. w firmach zajmujących się importem surowców. W latach 70. i 80. przebywał również za granicą, m.in. w Sudanie, gdzie uczestniczył w projektach zawodowych i dyplomatycznych.

Po powrocie do Polski zaangażował się w działalność związkową, a następnie wszedł na drogę polityczną w przełomowym okresie końca PRL.

W 1980 roku zaangażował się w działalność NSZZ „Solidarność”, a podczas stanu wojennego uczestniczył w pomocy osobom internowanym i ich rodzinom.

W 1989 roku został wybrany prezydentem Łodzi, a później pełnił funkcję wojewody łódzkiego. W kolejnych latach zasiadał także w Senacie RP, reprezentując Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe.

Jego kadencja w Łodzi przypadła na czas głębokich zmian ustrojowych. Bohdanowicz zapisał się w pamięci jako jeden z pierwszych samorządowców nowej epoki, działających w realiach przejścia od systemu socjalistycznego do demokratycznego.

Sieradzki etap życia i działalność społeczna. Ostatnie lata i lokalne zaangażowanie

Ostatni etap życia Waldemara Bohdanowicza związany był z Sieradzem, gdzie mieszkał od 2009 roku i angażował się w działania społeczne oraz religijne. Współpracował m.in. przy remontach obiektów sakralnych, w tym klasztoru sióstr urszulanek, co stało się jednym z ważniejszych elementów jego późniejszej aktywności.

Sam podkreślał, że to właśnie w Sieradzu odnalazł swoje miejsce na stałe. Wspominał, że współpraca z lokalnym środowiskiem miała dla niego wymiar nie tylko organizacyjny, ale też osobisty. Z czasem był tam traktowany jak osoba bliska wspólnocie.

W ostatnich latach życia pozostawał związany z regionem, w którym spędził spokojniejszy etap swojej biografii. Jego śmierć zamyka historię człowieka, który przeszedł drogę od kresowych korzeni, przez polityczne centrum Łodzi, aż po lokalne zaangażowanie w Sieradzu.