Nie żyje uczestniczka Powstania Warszawskiego. Miała 102 lata

Warszawa nie może pogodzić się z tą stratą. Odeszła jedna z ostatnich świadkiń historii

Warszawa po raz kolejny żegna osobę, która przez dziesięciolecia przypominała kolejnym pokoleniom o cenie wolności. Informacja o śmierci wywołała poruszenie nie tylko w środowiskach kombatanckich, ale również wśród mieszkańców stolicy, dla których świadkowie Powstania Warszawskiego są symbolem niezłomności i patriotyzmu. W ostatnich latach takich osób pozostaje coraz mniej, dlatego każda kolejna strata jest szczególnie dotkliwie odczuwana.

Dla wielu warszawiaków była częścią historii miasta, która nie istniała wyłącznie na kartach podręczników. Należała do pokolenia, które jako bardzo młodzi ludzie stanęło do walki przeciw niemieckiemu okupantowi. Przez całe życie dawała świadectwo wydarzeń z 1944 roku, przypominając o bohaterstwie i tragedii mieszkańców stolicy. Jej odejście oznacza utratę kolejnego bezcennego głosu pamięci o wojennej Warszawie.

W ostatnich latach była wielokrotnie honorowana przez instytucje państwowe i wojskowe. Uczestniczyła również w uroczystościach upamiętniających Powstanie Warszawskie, spotkaniach z młodzieżą oraz wydarzeniach patriotycznych. Dla wielu osób była nie tylko bohaterką wojenną, ale także świadkiem historii, którego wspomnienia pomagały zrozumieć dramatyczne losy Polski w czasie II wojny światowej. Jej śmierć zamyka kolejny rozdział historii pokolenia walczącego o wolność kraju.

Nie żyje uczestniczka Powstania Warszawskiego. Miała 102 lata

Jak poinformował RMF24, 3 czerwca 2026 roku zmarła Teresa Irena Głuchowska ps. „Bibi”. Miała 102 lata. Była żołnierzem Armii Krajowej oraz uczestniczką Powstania Warszawskiego. W czasie wojny służyła jako łączniczka w zgrupowaniu „Żaglowiec”, działającym w strukturach II Obwodu „Żywiciel” Armii Krajowej na Żoliborzu.

Do konspiracji wstąpiła w marcu 1944 roku. Miała wówczas niespełna 21 lat. Jako strzelec i łączniczka wykonywała niezwykle odpowiedzialne zadania, przekazując rozkazy oraz informacje pomiędzy oddziałami walczącymi na Żoliborzu. Powstańcza służba wymagała ogromnej odwagi, ponieważ każda misja mogła zakończyć się śmiercią lub aresztowaniem przez niemieckie wojska. Mimo młodego wieku „Bibi” należała do osób, które zdecydowały się podjąć ryzyko walki o wolną Polskę.

Po kapitulacji Powstania Warszawskiego trafiła do niemieckiej niewoli. Przebywała najpierw w Stalagu XI A Altengrabow, a następnie została przeniesiona do Stalagu VI C Oberlangen. Wolność odzyskała 12 kwietnia 1945 roku dzięki żołnierzom 1. Dywizji Pancernej generała Stanisława Maczka. Jej wojenne doświadczenia były świadectwem losów tysięcy młodych Polaków, którzy podczas okupacji poświęcili własną młodość w walce o niepodległość.

Teresa Irena Głuchowska „Bibi”. Życiorys bohaterki Powstania Warszawskiego

Teresa Irena Głuchowska urodziła się 7 września 1923 roku w Piotrowicach. Wybuch II wojny światowej zastał ją w młodym wieku. Mimo trudnych realiów okupacji kontynuowała naukę na tajnych kompletach gimnazjalnych organizowanych w Warszawie. Uczyła się między innymi przy ulicach Wroniej, Kruczej i Szkolnej. Do wybuchu Powstania Warszawskiego ukończyła pierwszą klasę liceum. Już wtedy wykazywała determinację, która później znalazła odzwierciedlenie w jej działalności konspiracyjnej.

Po zakończeniu wojny nie ograniczyła się wyłącznie do odbudowy własnego życia. Zaangażowała się w działalność pomocową, pracując w strukturach Czerwonego Krzyża. Zajmowała się między innymi rozdziałem odzieży dla Polaków oraz poszukiwaniem rodzin rozdzielonych przez wojenną zawieruchę. W 1970 roku wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie spędziła wiele lat. Do Polski wróciła dopiero w 2022 roku, decydując się przeżyć ostatni etap życia w ojczyźnie.

Za swoje zasługi została uhonorowana licznymi wyróżnieniami. W 2024 roku otrzymała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, jedno z najwyższych polskich odznaczeń państwowych. Jeszcze we wrześniu 2025 roku świętowała 102. urodziny, pozostając symbolem pokolenia, które walczyło o wolność kraju. Dziś pozostaje pamięć o kobiecie, która jako młoda łączniczka przeszła przez piekło wojny, a następnie przez całe życie dawała świadectwo historii i patriotyzmu.