Nie żyje ceniony polski dziennikarz. O jego śmierci poinformowała redakcja

Droga przez „Przegląd Sportowy”

Maciej Polkowski przez większość swojego zawodowego życia był nierozerwalnie związany z „Przeglądem Sportowym”. Do redakcji trafił we wrześniu 1972 roku, w czasach gdy papierowa gazeta była głównym źródłem sportowych emocji dla milionów Polaków. Zaczynał jako reporter, stopniowo budując swoją pozycję dzięki rzetelności, wiedzy i wyjątkowej umiejętności opowiadania o piłce nożnej.

W latach 80. objął funkcję szefa działu piłkarskiego, jednego z najważniejszych segmentów redakcji. To pod jego kierownictwem relacjonowano największe sukcesy i porażki polskiego futbolu, a także światowe turnieje, które elektryzowały kibiców w kraju. Jego teksty wyróżniały się spokojnym tonem, analitycznym podejściem i szacunkiem dla bohaterów boisk.

Najważniejszym etapem kariery były lata 1990–1994, gdy Polkowski stanął na czele redakcji jako redaktor naczelny. Był to czas gwałtownych przemian ustrojowych i medialnych. „Przegląd Sportowy” musiał odnaleźć się w nowych realiach wolnego rynku, a jednocześnie zachować swoją tożsamość. Polkowski kierował zespołem w okresie pełnym wyzwań, dbając o jakość i wiarygodność treści.

Po zakończeniu pracy na stanowisku naczelnego nie odszedł z redakcji. Do 2004 roku pozostawał aktywnym dziennikarzem, wspierając młodszych kolegów i przekazując im doświadczenie zdobywane przez ponad trzy dekady pracy.

Sportowa pasja poza redakcją

Dziennikarstwo nie było jedynym polem aktywności Macieja Polkowskiego. Był również autorem książek, które do dziś uznawane są za ważne pozycje w literaturze sportowej. W swoich publikacjach przybliżał sylwetki największych postaci polskiej piłki nożnej, tworząc portrety oparte na rozmowach, faktach i głębokim zrozumieniu sportowej rzeczywistości.

Wśród jego najbardziej znanych książek znalazły się biografie Grzegorza Laty, Jerzego Engela oraz Kazimierza Górskiego. Każda z nich była czymś więcej niż tylko zapisem kariery sportowej. Polkowski potrafił pokazać ludzi stojących za sukcesami, ich wybory, słabości i momenty przełomowe.

Poza pisaniem angażował się również w działalność sportową na poziomie lokalnym. W Kazimierzu Dolnym, z którym był silnie związany, przez kilka lat pełnił funkcję prezesa miejscowego klubu Orły. Ta aktywność potwierdzała, że sport traktował nie tylko jako temat zawodowy, lecz także jako przestrzeń budowania relacji i wspólnoty.

W 2001 roku jego wieloletnia praca została uhonorowana Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. To państwowe odznaczenie było symbolicznym potwierdzeniem wpływu, jaki wywarł na rozwój polskiego dziennikarstwa sportowego.

Pamięć, wpływ i dziennikarskie dziedzictwo

Informacja o śmierci Macieja Polkowskiego wywołała liczne reakcje w środowisku medialnym. Byli współpracownicy wspominają go jako człowieka spokojnego, wymagającego, ale zawsze sprawiedliwego. Dla wielu młodszych dziennikarzy był pierwszym redaktorem, który nauczył ich odpowiedzialności za słowo i szacunku wobec czytelnika.

Wspomnienia publikowane przez znanych reporterów i komentatorów sportowych pokazują, że Polkowski pozostawił po sobie nie tylko dorobek zawodowy, ale też relacje oparte na zaufaniu i życzliwości. Podkreślana jest również jego postawa w życiu prywatnym, szczególnie w ostatnich latach, gdy mierzył się z osobistą stratą.

Dziedzictwo Macieja Polkowskiego to setki artykułów, książki i lata pracy redakcyjnej, ale przede wszystkim pewien styl myślenia o sporcie i mediach. Styl oparty na faktach, odpowiedzialności i przekonaniu, że sport jest ważną częścią kultury, a nie tylko źródłem sensacji.

Jego odejście zamyka epokę, w której dziennikarstwo sportowe budowało swoją pozycję na wiarygodności i autorytecie. Pogrzeb odbędzie się w Kazimierzu Dolnym – miejscu, które stało się dla niego przestrzenią spokoju i zaangażowania poza redakcją. Dla wielu będzie to nie tylko pożegnanie człowieka, ale także symboliczne rozstanie z ważnym fragmentem historii polskich mediów sportowych.